zaterdag 26 december 2009
maandag 29 juni 2009
Na 1.5 maand stilte...
Is het weer is zo ver. Na iets meer dan 1.5 maand stilte heb ik weer is besloten om mijn blog te updaten. Ik heb tegenwoordig de camera van mn ouders weten te lenen, dus dat is een mooie uitkomst geweest de laatste tijd. Maar laten we bij het begin beginnen!
Hidemi
Zoals jullie al weten is onze stamkroeg de Izakeya. Aangezien we hier dus al iets te vaak zijn gekomen zijn we al een paar keer met iemand van de staff mee uit drinken geweest. Hidemi genaamd, kan dit meisje van de bediening om heel eerlijk te zijn, extreem goed tegen alcohol. De keren dat we zijn wezen drinken met haar bleef ze maar door drinken, de sake bleef maar komen en daar komt nog is boven op dat ze eet als een malle. Geniaal toch :D
Verjaardag!
Het belangerijkste deel van de blog al zeg ik het zelf. De zaterdag voor mijn verjaardag, 12 juni, zijn we met een groep van 17 mensen wezen drinken bij de Izakeya (waar anders). Voor deze gelegenheid had ik ook mijn bandleden uitgenodigd en de twee gitaristen kwamen opdagen (de drummer moest helaas die avond aan de andere kant van het eiland zijn). En ik moet zeggen, ik heb waarschijnlijk nog nooit zo’n raar maar geniaal verjaardagscadeau gekregen. Van de twee kreeg ik meloen daarop met een aantal berichten van hun en zowel een paar andere van club geschreven. Het gezicht dat Baba had toen hij tegenover me zat te lachen terwijl hij met de meloen in zijn hadden zat, niet wetend wanneer hij eigenlijk dat ding wel niet zou moeten geven, zal ik waarschijnlijk nooit meer vergeten :P Zoals bij elke verjaardag tot nu toe, kreeg de jarige (ik dus), een fles champagne om open te maken. En omdat het nu eenmaal traditie is heb ik de kurk eruit laten schieten en in een niet gehele traditie kwam de kurk op het hoofd van een ongelukkige japanner terecht, waarna de hele zaal in klappen uitbarsten. Op die ene japanner na dan. Althans, dat schijnt, ik heb het zelf niet gezien ;P De volgende dag ook nog de foto's bekeken en blijkbaar sta ik op de foto met 1 of ander japanner die ik nog nooit eerder heb gezien... Het is een hele gezellige avond geworden en ik heb heel veel leuke cadeau’s gekregen. Een nieuw shirt van Reiko, ook nog een taart van Rika en Airi, natuurlijk de meloen van Baba en Ichirou, gitaarband van de Musketier en Sander en nog veel meer =D. Ja, ik heb er zekers van genoten.
Optreden
In ander nieuws. Reuzenrat is door de auditie gekomen :D Van de 14 bands die auditie deden, zijn we uiteindelijk 3de geworden. Geen slechte prestatie toch? 11 juli staan wij in het Gakusei Plaza van de universiteit van Nagasaki. Ik kijk er iig naar uit. Voorheen stonden we ook op een ander live. Dit was wel leuk, maar het kon allemaal wel een stuk beter voor ons gevoel. Ach, we hebben nog het zomerlive om ons te bewijzen, dus alles komt goed. Owja, onze gitarist haalde ook zijn vinger open op dat optreden, dus waar hij stond was 1 grote bloedplek en ook de (geleende) gitaar zat helemaal onder. De nomikai na het live was daarentegen wel heel gezellig uiteindelijk. Veel gedronken, veel gepraat, Japanners het word atten geleerd, dus tja, hele gezellige avond geweest schijnt.
Regenseizoen
Ow wat is dit een partij niet leuk. Het was al de hele tijd regenseizoen, maar het is vandaag toch echt losgebarsten. Het regent constant, mijn schoenen zijn helemaal doorweekt, en de straat is bedekt met water. Fijn is anders. Ik had vandaag met Reiko afgesproken. Liep ik over straat, ik was al helemaal nat, komt er nog is een taxi langs die lekker door de plas die naast mij lag reed. Nu was ik dus al nat, maar toch, hij kon er ook omheen rijden =( Ik had ook zaterdag nog specifiek voor dit weer een nieuwe paraplu voor 1000 yen gekocht. Een goede, zodat die niet kapot gaat. En ja hoor, nadat we klaar waren met drinken bij de Izakeya, was mijn paraplu gestolen =( Nu komt dat opzich wel regelmatig voor hierzo, maar kom op, ik had um pas 6 uur =(Regen is allemaal wel heel fijn en alles, maar alleen als je binnen zit. Ik heb wel een paar foto’s er van kunnen maken, dus het is niet allemaal slecht geweest misschien?
Random feitjes
- Er is sinds kort een nieuwe game winkel bij onze universiteit geopend en het moet gezegt worden, dat ding is echt heel erg goedkoop. N64 voor 15 euro, Nintendo Ds voor 70 euro, Ds spellen voor 15e, Super Nintendo spellen voor 2e als je het goed doet (kheb zelf Final Fantasy 6 voor iets minder dan 4e op de kop weten te tikken), het is er echt heel geniaal. Pyke is dus ook los gegaan en heeft een Super Famicon gekocht met 12 spellen erbij. Nostalgie of niet :D
- Ik heb een nieuwe basgitaar gekocht :D Eindelijk ^^ Ik heb met mn baito aardig wat geld weten te verdienen, dus ik heb um eindelijk weten te kopen. Yamaha RBX4 A2. Hij is licht, heeft een lange hals en speelt echt heel lekker. Ik ben blij ^^
- Tijdens Rangaku heb ik tegenwoordig de neiging om mijn koffiepakje na te tekenen
- 1 Meter ijs is veel moeilijker op te krijgen dan je denkt
- Sjors is ook nog langs geweest voor 3 dagen. Heel gezellig geweest en natuurlijk zijn we wezen drinken!
- Ik heb van de huisbazin een taart gekregen voor mijn verjaardag en die was bestwel lekker ook ^^
En dan zijn we weer bij het einde van deze post. Er is natuurlijk nog wel veel meer gebeurd en alles, maarja, dat zijn verhalen voor als ik weer thuis ben. Verlopig heb ik al genoeg mijn huiswerk ontweken door aan mijn blog te werken, dus het wordt weer is tijd om verder te gaan daarmee.
Laatst veel het kwartje echter wel. Ik zit nog maar 2 maanden in Nagasaki. Als ik iets niet wil, is het teruggaan naar Nederland. Als het even kan zou ik hier gerust nog een jaar of 2 willen zitten. Maarja, ik moet terug, of ik het nou wil of niet (gewoon keihard niet natuurlijk). Ik heb het hier elke dag zo naar mijn zin dat het gewoon heel jammer is dat ik terug moet. Ach ik weet nu iig wel dat ik zeker terug wil komen naar Japan als dat even kan (volgend jaar misschien =D?)
Ps. Dit kan zo hard niet waar zijn
vrijdag 15 mei 2009
Er wordt gekookt! Deel 2
Gister, 15 mei, ging mijn tutor Reiko 玲子ちゃん voor het eerst naar de basisschool waar ze de komende tijd stage gaat lopen. Toevallig ligt dat achter onze flat, dus ze kwam daarna even langs bij ons. Hierdoor voelde ik mij geroepen om weer is te gaan koken. Dit omdat ik dat al een hele tijd roep en omdat ik nu eindelijk mijn magische ingredient weer heb =D
Dat was wel weer even wennen hey. Ik heb 3 maanden voordat ik naar hier naartoe ging elke dag met moederlief gekookt. Dit was dus daadwerkelijk elke dag met de toezicht van mn moeder. Gister dus echt op mezelf aangewezen. Daar komt nog bij dat ik eigenlijk daarna niet meer echt hebt gekookt, op af en toe een Nasi na. Gelukkig ging alles goed. Niks afgebrand, de flat staat er nog en de keuken is nogsteeds heel en schoon.
Wat heb ik gemaakt? Nasi Goreng, Babi Ketjap en prietaart. Zeg maar, de drie dingen waarvan zeker weet dat ik die klaar kan maken eigenlijk. Op moment van waarheid was ik wel een beetje zenuwachtig hoor. De Nasi was gelukkig niet flauw, de Babi Ketjap smaakte echter anders dan normaal. Later achter gekomen dat ik een ingredient was vergeten, maarja, hij smaakte wel heel lekker dus zat het wel goed. Niet zo goed als van mijn moeder though... Reiko 玲子ちゃん vond het allemaal heel lekker en gaat dus nu een keer voor mij koken =D. Ow, en Rolf kon er gelukkig ook van genieten ^^
Ander nieuws. Pyke en ik zijn de karateclub ingegaan! Ik kneep um bestwel de eerste keer toen ik naar training ging, maar dat hoefde eigenlijk helemaal niet. Als 1ste jaars wordt je gewoon opzij genomen en krijg je eigenlijk gewoon priveles over hoe en wat. Ach, het is drie keer per week, wat uiteraard weer goed is voor mijn gewicht/conditie!
Wat meteen weer een mooie sprong levert naar mijn gewicht. Ik heb me gisterochtend voor het eerst in tijden weer gewogen en ik was prettig verbaast. Ik zit op moment van schrijven op de 89kg! Nog maar 11 kg te gaan en dat heb ik eindelijk mijn doel berijkt! Ik ben heel benieuwd hoe dat er uit gaat zien. Ik kan iig nu met een gerust hart de 1 meter ijs gaan opeten. Jah, die zit er eindelijk aan te komen. Er is een datum vastgesteld. 23 mei ga ik naar de Olympic om 1 meter proberen te veroveren. Daarna ben ik vast weer heel wat aangekomen en heb ik direct suiker, maar hey, ik sta wel als enige Nederlander op de Wall of Fame!
Dat was wel weer even wennen hey. Ik heb 3 maanden voordat ik naar hier naartoe ging elke dag met moederlief gekookt. Dit was dus daadwerkelijk elke dag met de toezicht van mn moeder. Gister dus echt op mezelf aangewezen. Daar komt nog bij dat ik eigenlijk daarna niet meer echt hebt gekookt, op af en toe een Nasi na. Gelukkig ging alles goed. Niks afgebrand, de flat staat er nog en de keuken is nogsteeds heel en schoon.
Wat heb ik gemaakt? Nasi Goreng, Babi Ketjap en prietaart. Zeg maar, de drie dingen waarvan zeker weet dat ik die klaar kan maken eigenlijk. Op moment van waarheid was ik wel een beetje zenuwachtig hoor. De Nasi was gelukkig niet flauw, de Babi Ketjap smaakte echter anders dan normaal. Later achter gekomen dat ik een ingredient was vergeten, maarja, hij smaakte wel heel lekker dus zat het wel goed. Niet zo goed als van mijn moeder though... Reiko 玲子ちゃん vond het allemaal heel lekker en gaat dus nu een keer voor mij koken =D. Ow, en Rolf kon er gelukkig ook van genieten ^^
Ander nieuws. Pyke en ik zijn de karateclub ingegaan! Ik kneep um bestwel de eerste keer toen ik naar training ging, maar dat hoefde eigenlijk helemaal niet. Als 1ste jaars wordt je gewoon opzij genomen en krijg je eigenlijk gewoon priveles over hoe en wat. Ach, het is drie keer per week, wat uiteraard weer goed is voor mijn gewicht/conditie!
Wat meteen weer een mooie sprong levert naar mijn gewicht. Ik heb me gisterochtend voor het eerst in tijden weer gewogen en ik was prettig verbaast. Ik zit op moment van schrijven op de 89kg! Nog maar 11 kg te gaan en dat heb ik eindelijk mijn doel berijkt! Ik ben heel benieuwd hoe dat er uit gaat zien. Ik kan iig nu met een gerust hart de 1 meter ijs gaan opeten. Jah, die zit er eindelijk aan te komen. Er is een datum vastgesteld. 23 mei ga ik naar de Olympic om 1 meter proberen te veroveren. Daarna ben ik vast weer heel wat aangekomen en heb ik direct suiker, maar hey, ik sta wel als enige Nederlander op de Wall of Fame!
zondag 10 mei 2009
Raibu!
Gisteravond was er een soort van optreden van onze club in onze oefenruimte. Elke band mocht hier aan meedoen om te laten horen/zien wat ze de laatste tijd hebben uitgespookt.
Nu heeft ReuzenRat sinds het eerste optreden niet meer geoefend met zn alle, maar wouden we wel optreden. Dus snel nog de dag van te voren 2 uurtjes oefenen en de volgende dag meteen ass kicken op het podium. Het ging gelukkig allemaal goed, maar helaas was het publiek een beetje dood. Dat was jammer, want ons eerste optreden was zo leuk juist omdat het publiek lekker meeging. Maarja, dit waren allemaal eerste-jaars, dus ze wisten gewoon niet.
Nog een klein iets over het eerste optreden. Het was fucking geniaal :D Nog nooit zo genoten op een optreden om eerlijk te zijn. De zaal was bomvol toen wij opkwamen, want iedereen van de club met aanhang kwamen kijken. Helaas waren er wel een paar problemen met het geluid. De monitor stond niet hard genoeg, de versterker van onze gitarist deed af en toe een beetje kut, maar ach, dat kon de pret absoluut niet drukken! Lekker spelen, lekker bewegen, rete veel staan zweten. Jah, het was geweldig. Na het optreden nog even de filmpjes bekeken. Toen veel het me pas op dat de gitarist aan mijn rechterkant zijn gitaar om zich heen gooide tijdens het spelen. Fucking vet, en ik denk dat iedereen dat totaal heeft gemist :P
Hier een paar foto's van het optreden (9 in totaal in het album). Dit omdat alles van dezelfde hoek is gemaakt, dus alles lijkt een beetje op elkaar.
Het volgende concert van ReuzenRat? Weten we nog niet. We gaan ons nu klaar maken om mee te doen aan de auditie's van het grote zomerlive waar wij uiteraard willen gaan spelen. Hopelijk lukt dit, want het zou echt geweldig zijn om zo het jaar af te sluiten.
Nu heeft ReuzenRat sinds het eerste optreden niet meer geoefend met zn alle, maar wouden we wel optreden. Dus snel nog de dag van te voren 2 uurtjes oefenen en de volgende dag meteen ass kicken op het podium. Het ging gelukkig allemaal goed, maar helaas was het publiek een beetje dood. Dat was jammer, want ons eerste optreden was zo leuk juist omdat het publiek lekker meeging. Maarja, dit waren allemaal eerste-jaars, dus ze wisten gewoon niet.
Nog een klein iets over het eerste optreden. Het was fucking geniaal :D Nog nooit zo genoten op een optreden om eerlijk te zijn. De zaal was bomvol toen wij opkwamen, want iedereen van de club met aanhang kwamen kijken. Helaas waren er wel een paar problemen met het geluid. De monitor stond niet hard genoeg, de versterker van onze gitarist deed af en toe een beetje kut, maar ach, dat kon de pret absoluut niet drukken! Lekker spelen, lekker bewegen, rete veel staan zweten. Jah, het was geweldig. Na het optreden nog even de filmpjes bekeken. Toen veel het me pas op dat de gitarist aan mijn rechterkant zijn gitaar om zich heen gooide tijdens het spelen. Fucking vet, en ik denk dat iedereen dat totaal heeft gemist :P
Hier een paar foto's van het optreden (9 in totaal in het album). Dit omdat alles van dezelfde hoek is gemaakt, dus alles lijkt een beetje op elkaar.
Het volgende concert van ReuzenRat? Weten we nog niet. We gaan ons nu klaar maken om mee te doen aan de auditie's van het grote zomerlive waar wij uiteraard willen gaan spelen. Hopelijk lukt dit, want het zou echt geweldig zijn om zo het jaar af te sluiten.
zondag 8 maart 2009
Not really an update...
...But still. Mijn zus zit nu als het goed is in het vliegtuig richting Amsterdam. Ze is gister om 12.47 uit Nagasaki vertrokken, een dagje in Osaka gezeten en dus nu in het vliegtuig. Deze afgelopen 3 weken zijn heel gezellig geweest en ik ben blij dat ik met haar kon rondhangen. Ik heb haar al een half jaar ofso niet meer gezien.
Khad niet echt een betere foto van ons twee, maar die komt eraan!
Niet echt eenblog update, maarja, ik wil graag foto's posten, en dat gaat moeilijk als ik die niet in mn bezitting heb. Dus, de laatste update van de reis met mijn zus zal er wel komen, maar niet direct. De volgende update zal ook nog is niet gaan over de reis, maar over het optreden van Reuzenrat, de band waar Martijn, 3 Japanners en ik in zitten. We treden aankomende zondag op voor het eerst, dus dat gaat spannend worden =)
Khad niet echt een betere foto van ons twee, maar die komt eraan!
Niet echt eenblog update, maarja, ik wil graag foto's posten, en dat gaat moeilijk als ik die niet in mn bezitting heb. Dus, de laatste update van de reis met mijn zus zal er wel komen, maar niet direct. De volgende update zal ook nog is niet gaan over de reis, maar over het optreden van Reuzenrat, de band waar Martijn, 3 Japanners en ik in zitten. We treden aankomende zondag op voor het eerst, dus dat gaat spannend worden =)
maandag 23 februari 2009
Deel 6 - Laatste dag in Kyoto
Maandag
Vandaag was de laatste dag in Kyoto. Niet geheel natuurlijk, maar we vertrekken morgen richting Nara, dus we kunnen niet veel meer doen. Vandaag begonnen we met een reis naar het station toe. We gingen namelijk naar Fushimi Inari Jinja toe. Twee bussen en dan nog een trein. Bij de eerste bus werden we nog aangesproken door een oude mevrouw, die graag vertelde dat ze hier al haar hele leven woont enzo. Dat is wel mooi nu ik met de rest opstap ben. Zij worden aangesproken en ik moet fungeren als tolk. Is toch af en toe wel leuk ^^ Voordat we bij het station aankwamen zijn we nog wel even bij de Kumanojinja geweest. Een kleine jinja op de hoek van onze overstap. Het station van Kyoto is nog bestwel mooi en groots. Jammer genoeg moesten we door, ik had er bestwel een tijdje willen rondlopen. Maarja, Fushimi Inari Jinja riep ons!
Twee haltes met de trein verder en we waren er. Wat we natuurlijk wilden zien was de rij met ontelbaar veel torii. En ja, dat waren er veel. Er loopt dus een heel pad op de berg met deze torii en het was voor mij heel leuk om in rond te lopen. Op de helft aangekomen, hebben we bij een theehuisje gegeten waarna Menno en ik verder wilden lopen, maar helaas, de andere helft van de groep wilden weer de berg af. Dit hebben we dus maar gedaan, maar we hebben wel de toeristische route genomen =)
Na de Fushimi Inari Jinja zijn we naar een plaats gegaan waar ze 1001 boeddhabeelden hebben staan. Dit was bestwel indrukwekkend. Vooral het grote beeld in het midden van de hal was impressive. Jammer genoeg mocht je hiervan geen foto’s maken. Van de tuin dan weer wel, dus dat maar gedaan =) Ze hadden daar tevens een Coca Cola bankje... Beetje een sfeerbrekertje.
Hierna zijn we nog naar de Kiyomizu-dera geweest. Bestwel mooi uitzicht, vooral omdat het nu half bewolkt was. De zonnestralen die dan door de wolken kwamen waren bestwel mooi om te zien. Foto’s van gemaakt, maar je had er eigenlijk zelf bij moeten zijn
De dag hebben we afgesloten met een etentje (hoe kan het ook anders). Dit keer bij een restaurant in het centrum. De ijsjes die ze daar hadden waren echt gigantisch. Ik heb nu geen foto’s, maar die post ik later. Ik zal iig wel zeggen dat ze ijs hadden van ongeveer 15,000 yen. Dan kan je een beetje nagaan hoeveel ijs dat zou zijn.
En dat waren eigenlijk de avonturen in Kyoto. Next up, Nara en Osaka!
Vandaag was de laatste dag in Kyoto. Niet geheel natuurlijk, maar we vertrekken morgen richting Nara, dus we kunnen niet veel meer doen. Vandaag begonnen we met een reis naar het station toe. We gingen namelijk naar Fushimi Inari Jinja toe. Twee bussen en dan nog een trein. Bij de eerste bus werden we nog aangesproken door een oude mevrouw, die graag vertelde dat ze hier al haar hele leven woont enzo. Dat is wel mooi nu ik met de rest opstap ben. Zij worden aangesproken en ik moet fungeren als tolk. Is toch af en toe wel leuk ^^ Voordat we bij het station aankwamen zijn we nog wel even bij de Kumanojinja geweest. Een kleine jinja op de hoek van onze overstap. Het station van Kyoto is nog bestwel mooi en groots. Jammer genoeg moesten we door, ik had er bestwel een tijdje willen rondlopen. Maarja, Fushimi Inari Jinja riep ons!
Twee haltes met de trein verder en we waren er. Wat we natuurlijk wilden zien was de rij met ontelbaar veel torii. En ja, dat waren er veel. Er loopt dus een heel pad op de berg met deze torii en het was voor mij heel leuk om in rond te lopen. Op de helft aangekomen, hebben we bij een theehuisje gegeten waarna Menno en ik verder wilden lopen, maar helaas, de andere helft van de groep wilden weer de berg af. Dit hebben we dus maar gedaan, maar we hebben wel de toeristische route genomen =)
Na de Fushimi Inari Jinja zijn we naar een plaats gegaan waar ze 1001 boeddhabeelden hebben staan. Dit was bestwel indrukwekkend. Vooral het grote beeld in het midden van de hal was impressive. Jammer genoeg mocht je hiervan geen foto’s maken. Van de tuin dan weer wel, dus dat maar gedaan =) Ze hadden daar tevens een Coca Cola bankje... Beetje een sfeerbrekertje.
Hierna zijn we nog naar de Kiyomizu-dera geweest. Bestwel mooi uitzicht, vooral omdat het nu half bewolkt was. De zonnestralen die dan door de wolken kwamen waren bestwel mooi om te zien. Foto’s van gemaakt, maar je had er eigenlijk zelf bij moeten zijn
De dag hebben we afgesloten met een etentje (hoe kan het ook anders). Dit keer bij een restaurant in het centrum. De ijsjes die ze daar hadden waren echt gigantisch. Ik heb nu geen foto’s, maar die post ik later. Ik zal iig wel zeggen dat ze ijs hadden van ongeveer 15,000 yen. Dan kan je een beetje nagaan hoeveel ijs dat zou zijn.
En dat waren eigenlijk de avonturen in Kyoto. Next up, Nara en Osaka!
zondag 22 februari 2009
Deel 5 - Update die shit
Kyoto is zeker een rustigere stad dan Tokyo (hoe kan het ook anders). Het is er niet zo druk, de mensen zijn rustiger, het is geweldig. De cultuur is er ook zeker aanwezig, denk maar aan alle schrijnen en tempels. Oh well, hier een samenvatting van de afgelope twee dagen! Inclusief Spelfouten!
Zaterdag
De eerste dag in Kyoto was wel een behoorlijke loopdag. Om te beginnen zijn we vanaf ons hotel naar het Manga Museum wezen lopen. Deze was opzich nog relatief dichtbij. Het was wel leuk, maar ik had toch wel meer verwacht van het Manga Museum. Er waren trouwens wel veel mensen die kwamen cosplayen, dus ik neem aan dat dat een normaal gebeuren is daarzo. Daarna zijn we naar het Philosofenpad gegaan, maar dit was nog bestwel een eind lopen. We zijn via allemaal kleine schrijnen/tempels gelopen. Toen kwamen we uiteindelijk bij een tempel met een hele grote toorii (waarvan ik dus even de naam van kwijt ben). Daar hebben de andere drie voor het eerst dango en takoyaki gegeten. Alhoewel ik takoyaki bestwel lekker vind, viel die bij de drie niet echt heel goed jammer genoeg en vonden ze het niet zo lekker.
Eindelijk op het philosofenpad aangekomen, zijn we eerst wat gaan eten bij een cake tentje op de route zelf. Hier hadden Frits en Wendy een aardbeientaart genomen die er onwijs lekker uit zag en gelukkig ook zo smaakte. Toen weer helemaal naar het begin van het pad gegaan en zijn we de route begonnen. Ik heb heel wat leuke plaatjes willen schieten, maar helaas stond de zon nogal maf waardoor veel foto’s overbelicht raakte. Ach, uiteindelijk maar twee foto’s van bloemetjes gemaakt. Moet af en toe ook kunnen toch. Eindelijk op het eind van het pad aangekomen, wilden we dus naar het Silvere Paviljoen. En uiteraard, deze was al dicht en zou de 25ste worden afgesloten voor restouraties. Het wordt nog even kijken of we daar nog naar toe gaan ja of nee, en om eerlijk te zijn ben ik eigenlijk wel een beetje benieuwd.
Vanaf daar zijn we weer het hele stuk naar huis gelopen waar we om half 7 een les Japans hadden die mijn zus graag wilde volgen. We zaten samen met 3 andere hotelgasten en het was een bestwel leuke les (ookal was dit beginners Japans). Op het eind van de les nog uit eten gegaan. Hier genoten van een nabe en daarna nog even langs de Book Off gegaan. Uiteindelijk heel wat gelopen en ik ben heel blij dat ik het nog allemaal heb volgehouden ook. Er is wel vooruitgang!
Zondag
Het patroon van laat slapen en vroeg opstaan begint een beetje zijn tol te eisen. Normaal gesproken als ik laat ga slapen, sta ik ook wat later op. Helaas is niks minder waar op deze reis en gaat de wekker gewoon keihard om 8 uur of ik nou daarmee nou blij ben of niet.
Na me die ochtend met wat meer moeite dan normaal het bed uit te hebben gesleept, hadden we besloten om dit keer met de bus richting onze bestemmingen te gaan. Gister nog vers in het geheugen wilden de andere niet weer aan een looptocht beginnen, wat ik eigenlijk wel jammer vond, want ik kon voor een keer nog bestwel door. Onze eerste bestemming was de Kinkakuji, ookwel het Gouden Paviljoen. En het moet gezegd worden, het is prachtig (om maar weer even iemand te quoten). De tempel alleen is al mooi genoeg, maar samen met de weerspiegeling in het water wordt het werkelijk prachtig en indrukwekkend. De wandelroute er omheen valt een beetje in het niets in vergelijking.
Hierna zijn we langs andere schrijnen en tempels geweest. Helaas ben ik alle namen vergeten en heb ik de reisgids niet hier naast me liggen. Ik kan jullie dus niet echt helpen met de namen ^^;
Bij de eerste was er al wel wat bloesem aan het groeien. Ik ben ook heel benieuwd hoe het er gaat uitzien als die in volle bloei staan. Dit was ook het moment waarop ik de Macro-functie op de camera ontdekte, want ik heb volgens mij nog nooit zoveel close-up foto’s gemaakt. Verder zijn we ook nog naar de Tojin (als ik de naam goed heb) geweest. Ook hier was een hele mooie tuin en om eerlijk te zijn komt deze helemaal tot zijn recht in de foto’s die ik heb gemaakt. Ik wil echt weten hoe dit eruit gaat zien in de zomer, want dat moet ontzettend mooi zijn volgens mij. Hierzo hebben wij ook nog genoten van een kop thee met een pasteitje. We mochten zitten op een plaats waar je uit kon kijken op de tuin. Dat was zeker genieten. Owjah, ik dacht dat ze alleen in Nagasaki trams hadden, maar blijkbaar hebben ze die hier ook.
Bij een andere schrijn heb ik ook nog even staan praten met een oude japanner van 80 jaar. Blijkbaar is hij geboren in Sapporo, heeft gestudeerd op Tokyo University, heeft hij vroeger voor de Eu gewerkt, is 3 jaar in Parijs woonachtig geweest in Parijs, Master degree bij Berkeley gehaald en daar gewerkt en ook nog les gegeven op de universitieit van Indiana en doet nu nog als bijbaantje af en toe les geven op de universiteit van Kyoto... Jezus, wat heeft die meneer veel gedaan.
Zo, dat waren de twee dagen in Kyoto in het kort verteld. Morgen is de laatste dag hierzo en daarna is het doortrekken naar Nara, waar we eigenlijk maar twee nachten slapen. Daarna een bezoek aan Osaka en daarna is het terug naar huis, terug naar Nagasaki.
Zo, volgens mij heb ik aan het eind van de reis meer blogposts gemaakt dan dat ik de afgelopen 5 maanden heb gedaan. Ach, een goed iets misschien. Ik zal waarschijnlijk dat niet meer volhouden als ik weer in Nagasaki ben.
Iig, tot slot nog wat foto’s van de bloemen die ik heb gefotografeerd. Ik moet echt van de Macro-knop afblijven XD
Matthias, een hoer voor foto's van bloesem
Zaterdag
De eerste dag in Kyoto was wel een behoorlijke loopdag. Om te beginnen zijn we vanaf ons hotel naar het Manga Museum wezen lopen. Deze was opzich nog relatief dichtbij. Het was wel leuk, maar ik had toch wel meer verwacht van het Manga Museum. Er waren trouwens wel veel mensen die kwamen cosplayen, dus ik neem aan dat dat een normaal gebeuren is daarzo. Daarna zijn we naar het Philosofenpad gegaan, maar dit was nog bestwel een eind lopen. We zijn via allemaal kleine schrijnen/tempels gelopen. Toen kwamen we uiteindelijk bij een tempel met een hele grote toorii (waarvan ik dus even de naam van kwijt ben). Daar hebben de andere drie voor het eerst dango en takoyaki gegeten. Alhoewel ik takoyaki bestwel lekker vind, viel die bij de drie niet echt heel goed jammer genoeg en vonden ze het niet zo lekker.
Eindelijk op het philosofenpad aangekomen, zijn we eerst wat gaan eten bij een cake tentje op de route zelf. Hier hadden Frits en Wendy een aardbeientaart genomen die er onwijs lekker uit zag en gelukkig ook zo smaakte. Toen weer helemaal naar het begin van het pad gegaan en zijn we de route begonnen. Ik heb heel wat leuke plaatjes willen schieten, maar helaas stond de zon nogal maf waardoor veel foto’s overbelicht raakte. Ach, uiteindelijk maar twee foto’s van bloemetjes gemaakt. Moet af en toe ook kunnen toch. Eindelijk op het eind van het pad aangekomen, wilden we dus naar het Silvere Paviljoen. En uiteraard, deze was al dicht en zou de 25ste worden afgesloten voor restouraties. Het wordt nog even kijken of we daar nog naar toe gaan ja of nee, en om eerlijk te zijn ben ik eigenlijk wel een beetje benieuwd.
Vanaf daar zijn we weer het hele stuk naar huis gelopen waar we om half 7 een les Japans hadden die mijn zus graag wilde volgen. We zaten samen met 3 andere hotelgasten en het was een bestwel leuke les (ookal was dit beginners Japans). Op het eind van de les nog uit eten gegaan. Hier genoten van een nabe en daarna nog even langs de Book Off gegaan. Uiteindelijk heel wat gelopen en ik ben heel blij dat ik het nog allemaal heb volgehouden ook. Er is wel vooruitgang!
Zondag
Het patroon van laat slapen en vroeg opstaan begint een beetje zijn tol te eisen. Normaal gesproken als ik laat ga slapen, sta ik ook wat later op. Helaas is niks minder waar op deze reis en gaat de wekker gewoon keihard om 8 uur of ik nou daarmee nou blij ben of niet.
Na me die ochtend met wat meer moeite dan normaal het bed uit te hebben gesleept, hadden we besloten om dit keer met de bus richting onze bestemmingen te gaan. Gister nog vers in het geheugen wilden de andere niet weer aan een looptocht beginnen, wat ik eigenlijk wel jammer vond, want ik kon voor een keer nog bestwel door. Onze eerste bestemming was de Kinkakuji, ookwel het Gouden Paviljoen. En het moet gezegd worden, het is prachtig (om maar weer even iemand te quoten). De tempel alleen is al mooi genoeg, maar samen met de weerspiegeling in het water wordt het werkelijk prachtig en indrukwekkend. De wandelroute er omheen valt een beetje in het niets in vergelijking.
Hierna zijn we langs andere schrijnen en tempels geweest. Helaas ben ik alle namen vergeten en heb ik de reisgids niet hier naast me liggen. Ik kan jullie dus niet echt helpen met de namen ^^;
Bij de eerste was er al wel wat bloesem aan het groeien. Ik ben ook heel benieuwd hoe het er gaat uitzien als die in volle bloei staan. Dit was ook het moment waarop ik de Macro-functie op de camera ontdekte, want ik heb volgens mij nog nooit zoveel close-up foto’s gemaakt. Verder zijn we ook nog naar de Tojin (als ik de naam goed heb) geweest. Ook hier was een hele mooie tuin en om eerlijk te zijn komt deze helemaal tot zijn recht in de foto’s die ik heb gemaakt. Ik wil echt weten hoe dit eruit gaat zien in de zomer, want dat moet ontzettend mooi zijn volgens mij. Hierzo hebben wij ook nog genoten van een kop thee met een pasteitje. We mochten zitten op een plaats waar je uit kon kijken op de tuin. Dat was zeker genieten. Owjah, ik dacht dat ze alleen in Nagasaki trams hadden, maar blijkbaar hebben ze die hier ook.
Bij een andere schrijn heb ik ook nog even staan praten met een oude japanner van 80 jaar. Blijkbaar is hij geboren in Sapporo, heeft gestudeerd op Tokyo University, heeft hij vroeger voor de Eu gewerkt, is 3 jaar in Parijs woonachtig geweest in Parijs, Master degree bij Berkeley gehaald en daar gewerkt en ook nog les gegeven op de universitieit van Indiana en doet nu nog als bijbaantje af en toe les geven op de universiteit van Kyoto... Jezus, wat heeft die meneer veel gedaan.
Zo, dat waren de twee dagen in Kyoto in het kort verteld. Morgen is de laatste dag hierzo en daarna is het doortrekken naar Nara, waar we eigenlijk maar twee nachten slapen. Daarna een bezoek aan Osaka en daarna is het terug naar huis, terug naar Nagasaki.
Zo, volgens mij heb ik aan het eind van de reis meer blogposts gemaakt dan dat ik de afgelopen 5 maanden heb gedaan. Ach, een goed iets misschien. Ik zal waarschijnlijk dat niet meer volhouden als ik weer in Nagasaki ben.
Iig, tot slot nog wat foto’s van de bloemen die ik heb gefotografeerd. Ik moet echt van de Macro-knop afblijven XD
Matthias, een hoer voor foto's van bloesem
Abonneren op:
Berichten (Atom)
