Deel 4 - Wie verwacht er veel spelfouten?

Na een paar dagen geen update, hier dan toch weer een update =D

Dinsdag

Wij hadden dus op een gegeven moment vernomen dat het mogelijk was om allemaal soorten ijs te eten in Tokyo. Waar precies? In Sunshine City. Dit is een winkelcentrum onder een flat dat gebouwt is op de plaats waar 7 oorlogscriminelen van WO2 zijn opgehangen... Een leuke detail.
Dus, Sunshine City. Het is een winkelcentrum, en een hele bijzondere ook nog. Er bevindt zich namelijk een Burger King :D Ik heb bij deze officieel de twee Burger Kings in Tokyo weten te vinden. Wat mij echter bedroeft maakt is het feit dat ik bij zowel deze als de ander niet naar binnen ben gegaan :’( maarja, nogmaals, for the greater good... We waren er rond 11 uur. Je zou dus denken dat de winkels open waren, maar nee, ze waren allemaal gesloten. Wat blijkt, dinsdag waren ze dus bezig met werkzaamheden rondom het winkelcentrum. We weten de dagen wel uit te kiezen hey. Gelukkig was het gedeelte waar we eigenlijk voor kwamen nog wel open, namelijk Namja Town. Ik weet niet echt precies hoe ik het precies zou moeten omschrijven, maar Disneyland alleen dan op 1 of ander goedje is misschien de beste omschrijving. Heel erg hyperactief en heel erg druk, dat is de indruk die het achterlaat. Die dag was het gelukkig rustig. Het ijsgedeelte van Namja Town heette ook toepasselijk Ice cream City. Je kan er werkelijk van alles krijgen. Enorme Crepes, onwijs veel chocola en ijs in diverse smaken. De andere drie namen een crepe, maar ik kwam met een andere missie. Ik ging voor de ijs met curry-smaak. En het moet gezegd worden, het ijs is precies wat de naam aangeeft. Het is daadwerkelijk ijs dat naar curry smaakt. Geen maffe smaak, geen net-niet-smaak, het is gewoon koude curry.
De rest van de dag zijn we naar het museum geweest bij Ueno Park. Deze hadden we dus eerder gemist, maar dit keer was hij gelukkig open. Vooral bij zonsondergang was het er prachtig. Jammer van de slechte camera op mijn telefoon, anders zou het waarschijnlijk nog een mooi plaatje zijn geweest ook nog. In de avond zijn we nog naar de Mandarake gegaan, aangezien Frits hier nog eens wilde kijken. Daar kwam nog bij, het was dinsdag, dus om de Nerddag van Pyke en mij door te zetten heb ik een manga daar gekocht met het kleine beetje geld wat ik nog had. Owja, en ik heb die dag een nieuwe jas van mijn zus gekregen :D








Woensdag

Ahh, Het palies van de keizer. Mooie tuin, dat is duidelijk. Ook veel evil ducks in het water rondom het palies. Het waren echt van die zwarte beesten met gele ogen en een soort van vetkuif. Echt pure evil in mijn ogen. Woensdag zijn we hier dus naartoe gegaan. Die dag ook meteen de Shinkansen ticket geregeld en daar komt meteen mijn grootste faal van deze vakantie tot nu toe om de hoek kijken. Ik had netjes de kaartjes besteld en betaald toen 2 uur later het kwartje viel dat ik ze voor de woensdag had besteld en niet voor vrijdag de 20ste. Menno en ik zijn toen zo snel mogelijk terug naar het station terug gelopen en gelukkig konden we de kaartjes zonder extra aanbetaling of iets dergelijks omwisselen. Flink gelopen die dag. We zijn om het Paleis gelopen, de tuin in geweest, dus ook heen en weer naar het Station en naar Jinbocho (het boekendistrict waar Wendy en Menno ook nog is een paar prenten op de kop hebben getikt). Hierna wilen we een boottocht doen over de rivier, maar je kan het al raden, die dag waren er reparatie aan de pier dus de boot zou die dag niet varen. Gelukkig kwam Menno nog met het idee om naar Daiba te gaan, een eiland in de baai van Tokyo met (hoe kan het ook anders) een heel groot winkelcentrum. Ik vond het persoonlijk wel heel leuk daarzo en volgens mij hebben we die dag niet alles gezien, maar het sfeertje pakte me wel. Ook nog naar mijn mening een heel mooi plaatje weten te schieten met de camera van Frits dus daar was ik al weer gelukkig mee.







Donderdag

De drie mensen hadden alles gezien wat ze in Tokyo wilden zien. Vandaar dat we nog een poging deden om Sunshine City in volle glory te zien. En dat was dit keer ook gelukkig, maar niet voordat we eerst nog naar het zwaardenmuseum in Shinjuku zijn geweest (ja Lena, ik ben eindelijk naar Shinjuku gegaan). Hele discussie gehad over wat nou het verschil was tussen een Tachi en een Katana en na het aan de mevrouw bij de balie gevraagd te hebben bleek het niks meer te zijn dan aan te geven uit welk tijdperk het zwaard komt. In Shinjuku was ook nog het overheidsgebouw wat onwijs veel geld schijnt gekost te hebben. Hier ook nog naartoe gegaan en een paar foto's gemaakt. En ja, dat was interessante informatie.
Hierna dus naar Sunshine City met Wendy en Menno (Frits wilde nog 1 keer Akihabara zien, dus wij hebben ons opgesplitst). Het was nu heel wat leuker. Wel ontzettend druk, maar dat maakt het alleen maar levendiger denk ik dan. Veel winkels bekeken. Ze hadden zelfs een Disney Store :D. Jammer genoeg hier ook geen kleding, dus ik heb nogsteeds niet mijn Stitch-sweater kunnen kopen. Jammer, moet ik weer is terug naar Disneyland. Na het shoppen zijn we wezen eten in een tent waar ze ongelovelijk veel vlees serveerde. Dat kan nooit goed geweest zijn voor me. Mja, of en toe kan?
Bij Sunshine City hadden ze ook een autosaloon van Toyota staan. Daar een hele tijd gehangen. Je kan namelijk in de auto’s gaan zitten als je dit wilde. Natuurlijk veel gedaan. Ik heb zelfs in de Prius gezeten... Ja, ik voelde me vies daarna. Ik vind dat ding al niet heel mooi, maar het interieur was al helemaal erg. Ik heb daarin tegen ook in de Hilux gezeten. Machtige wagen is dat. Ze hadden er ook een paar Driving Simulators staan. Er was een heuze off-road kabine, die daadwerkelijk meebewoog met alles wat je deed, dus dat was vet. Daarnaast hadden ze ook een race-stoel met race-stuur en race-pedalen staan met Grand Turismo 5 Prologue. Dat was echt de spreekwoordelijke shit =D. Dat heb ik op z’n minst 5 keer gedaan ^^. Ach, simpele ziel of niet toch ;p








Op dit moment zijn we in Kyoto en ik moet zeggen, de eerste indruk is dat het hier stil is. Maarja, dat komt waarschijnlijk vanwege het tijdsstip dat we zijn aangekomen. Ik maak me geen zorgen.

De updates blijven maar komen! Ik zal waarschijnljk tussen nu en 3 dagen de volgende update doen. Bereid je maar voor!

Deel 3 (het moet niet gekker worden)

Om te beginnen zijn we vandaag naar Asakusa gegaan. Dit was opzich bestwel nostalgisch als je bedenkt dat ik er 4 maanden terug ook was. Het was wel weer leuk om er even rond te lopen. We zijn met zn alle naar de Sensou ji gegaan, waar ik tevens een omikuji heb gekocht (ik kreeg Regular Luck, dus ik ben blij ^^).








Vervolgens zijn we naar Ueno Park geweest om daar het 1 en ander te bezichtigen. We wilden ook naar het museum daarzo gaan, maar helaas is blijkbaar maandag de enige dag dat deze niet open was. Ook nog wat Bloesem daar gezien. Ik vond dit al opzich iets hebben dus ik ben eigenlijk wel heel benieuwd hoe het er uit ziet als het volledig in bloem staat. Hierna zijn we maar naar Akihabara gegaan ongezien dit toch in de buurt ligt. (Toen ik er was waren de prijzen trouwens heel wat fijner dan tegenwoordig. Dat de yen is gestegen voel je wel heel duidelijk.) Menno heeft hier ook een crepe gekocht die er heerlijk uitzag en rook (ik moet nogsteeds is zo’n ding eten). Er waren trouwens ook nog een paar katten in het park te bekennen, maar lang niet zo veel als in Nagasaki.








Uiteindelijk zijn we weer terug naar Akasaka gegaan om daar avond te eten en hierna ben ik met mijn zus nog even wezen rondlopen in Shibuya. Ik moet zeggen dat ik het daar ‘savonds veel leuker vind dan overdag, maar dat kan misschien komen omdat er dan juist veel lichtjes zijn =D. Ik ben eindelijk de Disney winkel ingeweest, maar helaas, ze hadden er geen kleren waardoor ik dus niet de Stitch sweater die ik wil kon kopen. Wel heb ik mijn zus nog even meegesleurd naar de Mandarake omdat ik daar nog even manga wou kijken. Niks gekocht though, ik wou er dit keer gewoon even kijken hoe en wat. Het is namelijk een bestwel grote zaak 3 etages onder de grond, dus tja, als je er toch bent...








Ik heb trouwens nog meer foto's in mijn Photobucket staan van de huidige reis. Neem gerust is een kijkje zou ik zeggen

Deel 2!

De avond in de Holiday was een beetje cheap aan mijn kant. Blijkbaar was het bestwel een duur hotel. Het kwam er dus uiteindelijk op neer dat een avondmaal minimaal 2000 yen ging kosten als ik in het restaurant zou gaan eten. Om maar even iemand anders woorden te gebruiken, ik zei “veto”, want 2000 yen voor eten heb ik er niet voor over. Dus uiteindelijk werd het een cup ramen van 220 yen en het smaakte overheerlijk.














De eerste dag voor mijn zus en co was een rustige. Het vliegtuig had een uur vertraging en na aankomst zijn we met de bus naar het hotel gegaan. Deze is wel meteen heel wat anders dan de vorige. De kamers zijn heel wat kleiner. Maarja, er is wel een heel uitgebreide maaltijd die je kan nuttigen (foto volgt nog). De tweede dag zijn we naar de Meiji Schrijn, Harajuku en Shibuya gegaan. Het was wel weer een leuk gevoel om terug te zijn in Tokyo. Het blijft gewoon een leuke stad om in rond te lopen ^^

Ander nieuws, ik heb het nieuwe album van Tokyo Ska Paradise Orchestra. Die gaat de komende tijd iig vaak geluisterd worden. Daarnaast heb ik ook nog de Burger King gevonden in Shibuya. Helaas niet in gegaan, want ik lust wel weer is een Big King XXL ^^ Owjah, en ik ben naar de Disney Store geweest =D




Nou, dat was de eerste dag dan weer. Als ik het zo vol houd (wat niet zie gebeuren om heel eerlijk te zijn), wordt het eindelijk tenminste een goede blog... Iig, ik ga nu een filmpje kijken. De rest is uitgeput vanwege de jetlag, dus daarom is het ook nog is een rustige dag geweest. Misschien moet ik volgende keer gewoon zelf even op stap gaan. Shinjuku en Shibuya zijn hier vlak bij, dus misschien kan ik nog iets meepikken daarvan. We zien wel.

Bij gebrek aan blogposts heb ik besloten om mijn reis naar Tokyo vast te leggen per dag. Niet per se dat ik elke dag ga posten, maar ik ga wel elke dag iets opschrijven, welke dan waarschijnlijk in 1 gigantische blogpost wordt verwerkt. Hey, ik schrijf iig weer is wat, dat is meer dan dat ik normaal doe. (Voor de niet wetende, mijn zus, haar vriend en nog een ander persoon komen mij opzoeken in Japan. De eerste 2 weken reis ik met ze door Japan en de laatste week blijven ze in Nagasaki overnachten)

Ik begin deze post bij vrijdag ochtend om 7.30u. Helaas wilde ik per se op tijd zijn bij alles, dus ik moest om 8.15 vertrekken van mijn onderkomen. Dit viel jammer genoeg wat slechter aangezien de avond ervoor feest was in de kamer boven ons waar ik dus nog zat tot half 3 en uiteindelijk pas rond 3u in mijn bed lag. Ach, dan denk ik maar weer, of ik nou om 1u of 3u in mijn nest lig, brak ben ik toch. Wat ik tevens de volgende dag behoorlijk voelde toen ik in de bus zat. Ik heb vrijwel de hele reis geslapen. Bestwel jammer, want de bus was niet geheel rechtsstreeks. We kwamen door heel wat dorpjes, en om heel eerlijk te zijn was het landschap bestwel mooi (wat eigenlijk niet goed te zien is op mijn foto's, maar het idee).








Eenmaal op het vliegveld aangekomen begon ik um wel even te voelen. Zou ik mn weg wel vinden op een vliegveld in Japan, zou ik wel achterhalen waar ik naartoe zou moeten gaan? Nou, dat was zorgen om niks, want ik kon met gemak alles vinden (jeej voor Japanse studie). Ik had eerst ook een heel mooi blaadje gekregen van mijn tutor van waar ik naartoe moest. Uiteraard is van alles wat ik wou meenemen dat het enige wat ik was vergeten (jeej voor mijn falen). Maar nogmaals, ik kwam er bestwel makkelijk uit.

Op dit moment ben ik ingecheckt en wel. Ik zit in stoel 6G, welke een gangpadstoel is. De vlucht duurt 2 uur. Ik kom alleen wel aan op Haneda Airport, dus ik moet vervolgens nog 2u met de trein richting Narita Airport. Geen probleem toch?
Even wel het melden waard, ik zit op moment van schrijven in de Food Court van het vliegveld (hoe kan het ook anders) en ze hebben hier weer is zo’n mooi broodjeszaakje. Dat was behoorlijk inhouden. Lekker croissantjes, pizzabroodjes, broodjes met chocolade vulling... Maarja, geld is weinig en dieet moet stand blijven houden. Wat me doet denken, ours trully is op dit moment 100 kg (was dat even een mooie link). Maw, ik ben nu 28 kg afgevallen, en ik heb nog 15 a 20 te gaan. Hopen dat deze vakantie niet al te zwaar gaat vallen. Maarja, als ik gewoon blijf bewegen en normaal eet zijn de double digits in handbereik.









Maarja, ik ga nu in ieder geval even genieten van mijn broodje. Ik heb naast mijn broodje om 7.45 niks meer gegeten. Tijd om te genieten van mijn mini croissantje en mijn Italiaanse bol

UPDATE:

Ik ben eindelijk, na een ontzettend lange treinreis gearriveerd op de plaats van bestemming. Damn, wat is dit een relaxt hotel. Ik ga zo hard een bad nemen hier =D

Foto's!

Ah, ik wou eigenlijk veel en veel eerder posten, maarja, het komt eraf en toe gewoon niet van. Bij deze heb ik dus maar besloten om wat foto’s te uploaden. De eerste reeks is van mijn reis naar Fukuoka met Maaike, Lena en Glynis. De tweede reeks is van onze dag met basisschoolkindjes, wat echt onwijs schattig was. Andere woorden ervoor bestaan gewoon niet.

Internet is hier trouwens heel traag, dus sorry dat ik ze dit keer niet mooi in een rijtje heb staan. Je kan ze wel gewoon vinden op mn Photobucket, dus veel kijkplezier =)

You're worth your weight in gold...

en als dat zo is, dan ben ik in waarde gedaald. Sinds ik hier in Japan ben, ben ik 15 kilo afgevallen. Van de 128 naar de 113 =) Tuurlijk, ik ben nogsteeds dik, maar het gaat de goede kant op. Ik kan bijvoorbeeld op goede dagen mijn nek weer zien =D



Shimabara
Op een datum terug in de tijd die ik me niet meer kan herinneren, zijn we met de uitwisselingsstudenten naar oa Shimabara gegaan. Het was een dag lang reizen naar bepaalde plekken waaronder een onsen. Het nadeel van dit alles was eigenlijk dat je constant in de bus zat. Je ging naar een bepaalde locatie, daar mocht je dan 3 kwartier rondlopen en dan was het meteen weer de bus in en door tuffen naar de volgende bestemming. Laten we het er maar op houden dat ik flink heb geslapen die dag.
Wat ook leuk was, was dat dankzij onze goede vriend Rolf de reis een aanzienelijk vertraging had. Het begon al toen hij veelste laat terug bij de bus bij ons eerste uitstapje en bij de onsen had hij onze begeleiders verkeerd verstaan, waardoor Pyke, Martijn, Sander, hijzelf en ik heel snel de onsen uitmoesten om nog optijd bij de bus terug te zijn. Dankje wel Rolf ;P
Voor de rest was het zeker een geslaagde dag en uiteraard heb ik het naar mijn zin gehad












Kyoto-Nara Reis
Ten tijden van deze reis was er ook een schoolfestival op de universiteit. Aangezien Martijn en ik hadden besloten om daar naartoe te gaan ipv deze reis heb ik hier geen foto's van. Dus kijk is bij de andere blogs =)

Nagasaki Universiteitsfestival

Ookwel Choudaisai, was vet. Eigenlijk precies wat ik leuk vind. Standjes, voedsel en bands. Het hele sfeertje wat er hing, pakte me wel en ik ben zeker blij dat ik ben gegaan, ookal moest ik hiervoor Kyoto en Nara missen. Het festival duurde 3 dagen, waarvan ik maar 2 dagen ben geweest.
De eerste dag was wel een beetje saai alleen, dit omdat er vrij weinig mensen waren en daarom dus beetje leeg. De tweede dag echter was het veel leuker en gezelliger. We zijn die dag ook naar mijn tutor wezen kijken, want zij moest die dag optreden, en een andere tutor van ons moest ook het podium opkomen, dus zijn we ook even wezen kijken. Ook waren we wezen kijken naar een Japanse dansgroepachtig iets. Kijk maar naar de foto's ;) Het leuke was nog is dat we op het eind ook mee mochten dansen. Dus ik heb Martijn meegesleurd en hebben we tussen de Japanners staan dansen. De derde dag zijn we niet geweest, maar die dag was het Rolf zijn verjaardag. Nadat iedereen terug was van de Kyoto-Nara reis, zijn we met zijn alle uit eten geweest om Rolf's 21ste verjaardag te vieren


















Kimono
Een van onze cultuurlessen was Kimono dragen. Er valt eigenlijk vrij weinig over te zeggen. Je doet een kimono aan, in ons geval maak je wat foto's, doe je gek en klaar. De les begon heel leuk, maar op het eind begon de mevrouw veel te praten en werd het allemaal heel erg saai. Wel leuke foto's gemaakt uiteindelijk.

Sinterklaas
Als echte hollanders hebben we de 5de van december natuurlijk Sinterklaas gevierd. We hebben netjes lootjes getrokken waar onze namen en onze wensen op geschreven stonden. Het was een hele gezellige, geslaagde avond met zeker een paar hele originele gedichten (ik kijk jouw kant op, Rolf). Toen de avond ten einde was, ben ik nog even bij de bovenburen langsgegaan. Evelien heeft namelijk een Ps2 staan en een tv, waar ik tegenwoordig af en toe oa Project Zero 2 speel (in het Japans natuurlijk). Na dat gedaan te hebben, krijgen we bezoek van Michiel. Hij kwam vanuit Fukuoka naar ons toe om met ons te spelen =D






Theeceremonie
Alweer een cultuurles. In deze had ik eigenlijk niet veel zin. De Theeceremonie houdt namelijk niet veel anders in dan lang zitten en thee drinken (die ik tevens niet heel lekker vind). Ik kreeg ook al snel last van mn voeten van het zitten in seiza. Gelukkig mochten we ook normaal zitten, dus daar heb ik dankbaar gebruik van gemaakt. Na de les ben ik met Pyke nog even naar de Sukiya geweest voor een welverdiend bord curry.






Dood camera
Helaas kwam ik in de Sukiya er achter dat mijn camera weer kapot was gegaan en dit keer heb ik geen flauw idee hoe dat is gegaan. De vorige keer dat hij kapot was, wist ik de reden, maar deze keer ontgaat het mij echt. Na de theeceremonie heb ik mijn camera in zijn hoesje gedaan en heb ik de camera netjes in mijn tas gedaan. Toen ik hem er echter uithaalde, deed de lens weer raar. Hij komt niet meer goed uit de camera, hij loopt vast, hij kan niet meer focussen etc. Hij is dus vrij onbruikbaar geworden. Ik baal hier behoorlijk van, aangezien ik 1. bestwel van foto's maken hou (ik ben natuurlijk aziaat) en 2. het is een cadeautje van mn zus geweest :'(
Ik heb ook nog niet besloten hoe ik dit precies ga aanpakken. Wacht ik totdat mn zus langs komt en geef ik het aan haar mee, Stuur ik um nu naar haar op en hopen dat hij tijdig gerepareert is, laat ik um hier repareren met als gevolg dat dat heel veel gaat kosten... Keuzes, keuzes
Het blijft heel jammer. Ik heb al vaak genoeg dat ik foto's wou maken en dat dat gewoon niet kon. Ik ben bijvoorbeeld een paar dagen terug met Maaike naar de Chineze buurt geweest om is te kijken hoe dat eruit ziet. Dat was eigenlijk niet veel. De winkelstraat is vrij kort en klein en bestaat volledig uit restaurants. De rest van de omgeving daar was echter bestwel leuk. Blijkbaar is die buurt er al sinds... vergeten... iig al heel lang. Er stonden hier en daar ook kleine tempeltjes verspreidt, waar ik dus foto's van wou maken, maar dat ging helaas niet. Ook eindelijk de Orandazaka (hollandersheuvel) gezien. De gebouwen die daar staan zijn allemaal in een oude westerse stijl gebouwd, wat bestwel mooi is. Jammer genoeg geen foto's...
Elke keer als ik een mooi uitzicht zie, weet ik meteen dat ik mijn camera mis. Uiteraard komen dit soort momenten het meest voor als mijn camera kapot is ><. Ook van uitstapjes kan ik geen foto's meer maken. Ik baal dus enorm hierzo.

Oud en Nieuw
Oude en Nieuw was geweldig. We zijn met alle Nagasaki-gangers, Michiel, Angel en een Koreaanse vriend van hun naar onze standaard Izakaya gegegaan, de Izakeya (geniale naam in mijn ogen). Ondertussen zijn we bij de eigenaar al behoorlijk bekendt, hij noemt mij bij mijn in Japan gekregen nickname en we krijgen altijd flinke korting. Het was een hele gezellige avond. Iedereen kreeg daarzo Soba te eten, wat voor lang leven staat omdat het langen slierten zijn (heb ik mij laten vertellen). Daarnaast kregen we ook sterretjes om aan te steken om 12 uur. Om 12 uur ging het dak er ook behoorlijk af. Een groot gedeelte van de mannelijke bediening probeerde een halve liter fles bier in 1 keer naar binnen te werken, wat ze niet allemaal even goed lukte. Er zijn daardoor ook een paar glazen gesneufeld, maar dat kon de pret niet drukken. Uiteindelijk kreeg ik van de eigenaar een pitcher vol met Screwdriver (een cocktail, sorry) in mijn handen gedrukt, welke ik na aanmoediging van de bediening naar binnen moest werken... Niet echt 1 van mijn finest moments (of misschien wel?)
Ach, ik ben er goed afgekomen. Ik was de volgende dag enkel moe, omdat ik tot zes uur 'sochtends bezig was met familie bellen.

Wanneer volgende post?
Ik zou het eigenlijk niet goed weten. Ik vind het niet heel erg leuk om te bloggen zonder foto's erop te zetten. Dat leest voor mijn gevoel niet lekker weg, omdat je 1 grote lap tekst voor je neus krijgt. Misschien wordt het dan is tijd om de 2 megapixel camera op mijn foon te gebruiken...
Ik ga morgen met Glynis, Lena en Maaike naar Fukuoka voor 2 dagen. Misschien dat ik foto's van hun kan verkrijgen. Zondag zien we Pyke en Evelien in Fukuoka. Zij zijn met de familie wezen reizen, dus 401 was vanwege de afwezigheid van Pyke toch wel wat rustiger geworden. Ik heb er in ieder geval zin in ^^

Ik heb zoals jullie hebben gelezen niet stil gezeten hier. Vandaar dat ik ook weer een paar Achievements heb gehaald =D Dit keer met uitleg, dan begrijpen jullie het tenminste ook ;P

Als laatste de intro van Alfred J. Kwak, want die kwam ik laatst weer tegen: